Met bijnamen wil ik niet kleineren

Met bijnamen wil ik niet kleineren

‘Hé, de Kromme Neus is vandaag ziek thuis.’

‘Wist jij al dat Blauwoogje een paarse rand heeft gekregen?’

‘Zie die Lange Jan eens de appels uit de boom plukken.’

Mensen een bijnaam toe-eigenen is een proces dat ons hele leven doorgaat. Sommigen zeggen dat zij andere mensen geen bijnaam geven, maar daar geloof ik niks van. Het is bewezen dat je binnen een paar seconden een algemene indruk hebt van degene die je ziet. Een bijnaam geven gaat daarom net zo snel. In bovenstaande voorbeelden lees je dat het gaat om het uiterlijk. Vooral kinderen zullen graag een bijnaam geven om het uiterlijk. Het karakter ligt dieper verweven in iemand en daarom schat ik in dat bijnamen hierover later komen. De meest gebruikte is denk ‘heks’. In de meeste gevallen duidelijk waarom hé, haha.

Mijn bijnamen

Professor Plofkip, Zwartjoekel, Gargamel, Grote Smurf, Papa bever, McKIeuvert of gewoon Mitchie. Dit hele rijtje zijn bijnamen die op mij slaan. Zwartjoekel omdat mijn haren donder gekleurd zijn en Gargamel omdat ik soms nogal grumpy kan reageren. Gelukkig voor mij dat ik feilloos kan verklaren waar mijn bijnamen vandaan komen. Misschien dat ik er nog meer heb, maar dat weet ik niet als anderen mij dat niet vertellen. Ik denk dat je hieruit goed kan opmaken dat ik zelf ook vaak bijnamen gebruik. Ik heb een tik om namen te verkleinen. Dat is niet bedoeld om te kleineren, maar meer voor de schattigheid. Of zo.

Er gaat een lampje branden, want wat heeft een bijnaam voor nut? Het lijkt mij duidelijk dat je snel een bepaalde associatie met iemand hebt. Dit kan dus qua uiterlijk zijn of karakteristiek. Wij Nederlanders zijn direct ingesteld en zo zijn onze bijnamen ook gevormd. Vergeet niet dat bijnamen ook kunnen kwetsen, want iemand kan zich daarmee al snel gepest voelen. Dat is niet de bedoeling, toch?

Welke andere namen worden er voor jou gebruikt?

Photo by Felicia Buitenwerf on Unsplash

Loading Likes...

15 Comments

  • Ik heb een hekel aan bijnamen vooral als ze soms kwetsend overkomen. Ik heb twee bijnamen Sherry en nerdy. Nerdy vond ik vroeger niet zo leuk. Ze vonden we erg slim dus toen werd mijn bijnaam nerdy.

  • Ik heb niet zoveel bijnamen. Mijn naam wordt vooral ingekort naar Cyn en soms noemt mijn man me Smurf. Hij is 1.89 en ik 1.60 namelijk. En in december wordt ik geheid een paar keer Sint genoemd. Die dagen kom ik zuchtend wel door.

  • Er zijn leuke en lieve bijnamen, maar ook stomme bijnamen. Ik heb zelf geen hele aparte bijnamen. Op mijn werk wordt ik wel vaak met mijn achternaam aangesproken, maar dat is omdat er nog iemand anders werkt met dezelfde voornaam dus achternaam is dan duidelijker 😀

  • Ik werd vanaf kleins af aan vaak maya genoemd, terwijl ik eigenlijk mariëlle heet. Geen idee waarom eigenlijk. Gewoon omdat het leuk klonk en lekker kort en krachtig was.

  • Vroeger werd ik ‘hap 2’ genoemd op school omdat ik … je raadt het al. Nogal snel ‘hapte’ als iemand wat beweerde of zei. Een vriendinnetje was ‘hap 1’. Ik heb het niet zo met bijnamen, aan de andere kant geef ik ze soms ook wel aan mijzelf (pinda of rijstekorrel). En dat ervaar ik niet als kwetsend.

  • Interessant artikel. Ik heb zelf ook een bijnaam, die ik mezelf als peuter heb gegeven, omdat ik Carlijn te moeilijk vond, haha. Dat heb ik jaren volgehouden… Dus vrienden en familie noemen me nog steeds zo. Maar daar heb ik geen problemen mee.

  • De bijnamen die ik vroeger kreeg waren niet super leuk – ik was een brillenkas doordat ik een bril moest dragen – maar niet alle bijnamen zijn zo kwetsend uiteraard 🙂

  • Heel leuk stuk. Mijn naam wordt vaak afgekort dus Fredje en Fred hoor ik erg vaak maar een echte bijnaam heb ik nu niet meer. Duifje in mijn studententijd dus dat is wel grappig wanneer ik mensen van ‘vroeger’ tegenkom want dan roepen ze geheit ‘duifje’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *