Zo heb ik mijn rijles ervaren

In december 2014 werd ik 19 jaar. Bij jarig zijn, horen natuurlijk cadeautjes. Ik pakte een kaartje uit waarop het volgende stond geschreven: Op 6 januari 2015 om 10:30 heb je je eerste rijles. Veel plezier! Dat was even spannend. Natuurlijk heb ik het daarvoor met mijn ouders over gehad, maar nu gingen de lessen echt beginnen.

De eerste rijles wordt vaak begonnen met het maken van foto’s. Dat heb ik juist niet gedaan. Gewoon omdat ik daar kriebelig van wordt en de prestatiedruk alleen maar hoger zou zijn. Ik stapte de auto in aan een voor mij onwennige kant. Ineens zat ik achter het stuur. Dat was wennen. De rijinstructeur begon met het uitleggen van de knopjes. Even draaien voor de lampen, hoe de ruitenwissers werken en waar het waarschuwingslicht zit. Vervolgens heb ik geleerd dat de auto gaat rijden door de koppeling en niet door het gaspedaal. Dat is er vervolgens ingestampt. Uiteindelijk reed ik de straat uit om een klein rondje te maken en toen was mijn eerste rijles voorbij.

Schakelen

Het schakelen ging niet bepaald soepel. Er was heel veel oefenen voor nodig om dat een beetje voor elkaar te krijgen. Er wordt gezegd dat je de koppeling moet intrappen met je tenen en dat is nou net wat niet lukt. Ik kan mijn tenen niet buigen. Toen ben ik naar de podoloog geweest en nu heb ik steunzolen. Dat is heel fijn. Voor het schakelen moest ik een bepaalde feeling opbouwen. Dat heeft tijd gekost, maar gelukkig gaat dat nu beter. Dat komt voornamelijk door veel te oefenen op wegen van 30, 50 en 80 kilometer. Lekker schakelen.

RijlesPhoto by Mark Cruz on Unsplash

De borden volgen

Er zijn zoveel verkeersborden dat het moeilijk kan zijn om te onthouden. Ik werd getriggerd door een oranje verkeersbord. Dit bord betekent het vervoeren van giftige stoffen. Wist je dat je daar een cursus voor moet volgen? Dat is de ADR cursus. De cursus is vooral bedoeld voor chauffeurs die giftige stoffen op een professionele manier vervoeren. Dit verkeersbord kom je vooral op de grote wegen tegen. Bijvoorbeeld op de Pleijroute in Arnhem.

Rijden, rijden en maar rijden

Niet alle rijlessen gingen vanzelf. Ik heb best wat strubbelingen gehad. Of ik het wel goed genoeg deed en of ik niet beter zou gaan stoppen. Bij elkaar heb ik meer dan twee jaar rijlessen gehad. Ik kwam uit op ongeveer tachtig lessen. Daardoor heb ik best veel gereden. Rijden, rijden en maar rijden vond ik er daarom goed bij passen. Ik heb de theorietoets in twee keer gehaald, maar voor de praktijk had ik vier keer nodig. Gelukkig is dat helemaal geen ramp. Al dacht ik daar toen natuurlijk anders over. Sinds dat ik geslaagd ben in 2017 rijd ik in een Nissan Micra: mijn koekblikje.

Zo heb ik mijn rijles ervaren

Dit artikel bevat een samenvatting.

Loading Likes...

19 Comments

  • Ik heb ooit wel rijlessen gehad maar het lag me toen echt niet (toen was ik 18) en ik heb nog steeds mijn rijbewijs niet… Ik word ik maart 28 maar heb nog steeds geen zin om weer achter het stuur te kruipen! 🙂

  • Ik kan niet rijden (rolstoel) maar ik heb mijn nichtje door het proces van rijlessen zien gaan. Ze had er veel plezier in gelukkig. Goed dat je het hebt volgehouden.

  • Wat grappig dat je schrijft “de eerste rijles begint met foto’s maken” haha. In mijn tijd was dat nog niet hoor 😉 het is alweer 14 jaar geleden mijn eerste rijles.

  • Bij mij duurde het ook best een tijd en pas toen ik een eigen auto kocht, leerde ik echt goed rijden. Ik was ook meer van de trein, maar omdat ik lang op reis ging begreep ik wel dat een rijbewijs wel erg makkelijk zou zin.

  • Ik heb ook aardig wat lessen nodig gehad voordat ik mijn rijbewijs had. Ik weet nog dat ik voor het eerst in stapte en dacht: moet ik dit allemaal tegelijk doen… Nu doe ik alles wel zo’n beetje automatisch, haha.

  • Ik weet mijn eerste rijles nog. Wist van toeten noch blazen en moest meteen alles doen – én schakelen én sturen én opletten en oh ja, vooral meteen al: niet truttig rijden maar doorpakken. Pfoei! Maarre… 21 lessen later mijn rijbewijs.

    Mijn dochters eerste auto is ook een Nissan Micra, ze noemt het liefkozend: “Mijn konijn”.

    Veel rijplezier gewenst – voor je het weet doe je alles automatisch.

  • Je blog is wel een beetje herkenbaar. Ik had een soort van rij-angst waardoor het lang duurde voor ik eea echt durfde. Ben in 2x geslaagd. Nog steeds is autorijden niet echt mijn ding. maar kan mij wel verplaatsten zonder afhankelijk te zijn van iemand anders.

  • Ik heb rijles gehad van mijn opa! Het waren geen standaard lessen haha, we zijn op zoveel plekken geweest! Erg leuke herinneringen en hem in één keer gehaald 😀

  • Pfoeeeh herkenbaar haha! Ik heb na laaaaaaaang lessen, veel wisselen van instructeur/rijschool en veel drama en stress (en geld!) afgelopen zomer eindelijk mijn rijbewijs gehaald. Nu rij ik elke dag en vraag ik me af waar ik nou zoveel moeite mee had. 🙂

  • Mijn eerste rijles…. verschrikkelijk vond ik dat. Nu vond ik elke rijles verschrikkelijk en deed er 4,5 jaar over (met elke week 2 uur les). Maar uiteindelijk heb ik het gehaald 😉

  • toen ik nog jong hip en strak was heb ik ook rijlessen gevolgd, maar ik weet er niet veel meer van. ik was wel erg zenuwachtig. Ik denk als ik nu weer zou moeten afrijden dat ik niet zou slagen

  • Ik heb ook twee jaar lang rijles gehad, geen idee hoeveel lessen, maar het waren er veel. Pas bij mijn zesde examen slaagde ik, ik schaamde dood, maar nu ben ik blij want ik kan nu wel zelfverzekerd rijden en dat kon ik bij een eerder examen echt niet. ze hebben mij veel te vroeg af laten rijden, zo zonde eigenlijk. Was er nog niet klaar voor en ging op examen, dat vier keer lang en de vijfde keer was ik dus zo zenuwachtig dat ik het verpeste. De zesde keer was voor mij een laatste poging omdat mijn theorie bijna zou verlopen en ik had echt zoiets van fuck it, nu of nooit en reed super relaxed. Was de beste van de dag vond de examinator. (Deed staatsexamen dus er doen überhaupt maar zes mensen examen op die dag dan)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *