Column | De late avond schrijvers

Ken jij ze? Van die mensen die liever hun hele ritme omgooien om wanneer het al uren donker is, de pen te pakken. Ik ken ze zeker! Soms ben ik er zelf één van. Ik beken dat ik niet uren doorga. Het kan al gauw elf uur worden voordat ik stop met schrijven. Dit wil zeggen dat ik netjes op tijd naar bed. Maar, er zijn genoeg schrijvers en bloggers die hun toetsenbord niet voor één uur in de nacht verlaten. Voor mezelf ben ik nagegaan waardoor dit komt. Ik denk dat het voor een groot deel te maken heeft met rust en inspiratie.

De hele dag ben ik bezig geweest. Ik heb een afspraak gehad om werk te vinden. Waarnaar ik vervolgens de stad in ben gegaan en mijn voeten zeer begonnen te doen. Thuis aangekomen plof ik op bed. Rek mij uit en blijf liggen. Even tien minuten helemaal niets doen. Dat is het doel. Uiteraard lukt dit niet, omdat er een gedachtestroom op gang komt. Ideeën komen binnen voor een nieuw verhaal. Of voor een voorwerp dat ik wil uitwerken. Of voor een geheel nieuw personage. En die ideeën komen altijd als ik net even rustig wil uitrusten.

De stilte van de straat en van het huis maakt het fijn. De wind waait door het open raam en alleen mijn vingers maken het geluid van het toetsenbord. Ik geniet van de stilte door een keer diep in te ademen. En natuurlijk ook weer uit. De klok van de buren hoor ik een keer slaan. Ik kijk in de hoek van de computer en zie dat het half elf is. Voor mijn ogen verschijnt een nieuw personage die een eigen verhaal vertolkt. Voor deze avond is het klaar. Morgen kan ik weer verder. Ik pak mijn spullen in, kijk op Facebook en zie de late avond schrijvers online zijn. Voor mij is het slaapie-slaapie-tijd. Gek genoeg is deze column geschreven op een middag.

alvaro-serrano-133360.jpg

Photo by Álvaro Serrano on Unsplash

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *