Column | ‘Ik wil een gouden paperclip’

Citaten van andere mensen gebruik ik graag voor in mijn columns. Zo werd er laatst het volgende gezegd. ‘Ik wil een gouden paperclip.’ Een lach kon ik niet onderdrukken. Het werd zo grappig uitgesproken. Uren heeft zij besteed op internet om erachter te komen waar deze dingen te krijgen zijn. Zo ging het ongeveer een week door. Vervolgens werd er op mijn kamerdeur geklopt. ‘MC,’ zei ze. ‘weet jij waar ze gouden paperclips verkopen?’ Ik dacht dat ze deze bij de HEMA verkochten. Dat is wat ik heb gezegd. Gevolgd met: ‘Anders wil ik er wel een paar voor je goud verven.’ Daar reageerde ze echter niet zo happig op. Ik vond het een goede.

Woorden kunnen je laten lachen en net zo goed laten huilen. Dat is wat ik de laatste tijd heb geleerd. Ik kan beter emoties bepalen als ik iets lees. Naar het nieuws kan ik gerust kijken. Even vijf minuten kijken en het is voorbij. Een boek doe je langer over dan een aantal minuten. Een paperclip kun je gebruiken voor verschillende dingen. Je kunt de bladzijde ermee aangeven, maar ook gebruiken om te versieren. De paperclip is iets waarmee je kan binden. Een beetje vaag misschien, maar ook heel letterlijk. Je kunt alle goede dingen op een hoop gooien en dit met een paperclip vastmaken. ‘Kijk,’ zeg je dan. ‘alle goede dingen op een hoop.’

Verbaasd ben ik telkens weer. De kracht van een quote is groot. Denk maar eens aan die vriend of vriendin die iets lelijks zei. Gelukkig kunnen woorden ook helen. De quote van vandaag is toch wel ik wil een gouden paperclip. Elke keer als ik eraan terugdenk, begin ik te lachen. Beeld en gaan in het rond dat ik een berg met gouden paperclips op haar bureau heb gelegd. Dat ze moet graven voor haar spullen. Dan hoeft ze nooit meer te zoeken naar een paperclip met een aparte kleur.

Ik wil een gouden paperclip

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *