Column | Misschien kom je er straks nog op

Laatst hoorde ik iemand deze titel zeggen. Meteen gaan er bij mij bellen rinkelen en gaan er lampjes branden. Helaas haalt het allemaal niets uit. Regelmatig begin ik een gesprek, zijn we aan het praten en vervolgens is het, poef, weg. Wat ik wou zeggen is verdwenen. Alsof er kleine mannetjes met kaartjes door je hersenen rennen. Snel gaan ze naar het gedeelte waar ik op dat moment niet bij kan komen. Zo kan ik toch niet lezen wat ik wou zeggen?!
Een bekende reactie is natuurlijk: ‘Ik weet het niet meer. Ik ben het kwijt.’ Heel vervelend als het iets belangrijks was. Bijvoorbeeld tijdens een persoonlijk gesprek. Dan wil je het liefste dat alles soepel verloopt. Niet dat je vijf minuten moet nadenken over wat je had bedacht. Ik dacht: laat ik eens zoeken op Google. Wie weet kom ik iets interessants tegen. Ik ben toch niet de enige met dit probleem. Iedereen heeft wel eens dat die niet meer weet wat te zeggen. Op internet vond ik een artikel waar ik een aantal woorden van uitlicht. Irritatie, perfectionist, mooie woorden, voorwaarden en acceptatie.
Het blijkt dat hoe meer je de perfectionist wil uithangen, door voor jezelf te bedenken wat je wilt zeggen, hoe meer je vergeet. Klinkt logisch als ik het bij mezelf wil nagaan. Elke keer wanneer ik van te voren magische woorden had bedacht, verdwijnen ze. Misschien kom je er straks nog op, wordt er dan gezegd. Maar ik weet dat dat dan nog wel even duurt. Of het hele onderwerp is weg. Daarvan raak ik geïrriteerd. Ik wil graag iets vertellen, maar wat dat is, dat weet ik al niet meer.  Een blaadje scheur ik uit een kladblok. Een pen haal ik uit het bakje en in grote zwarte letters schrijf ik:

Misschien kom ik er zo nog op.

Misschien kom je er straks nog op

Loading Likes...

24 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *