Column | Het innerlijke potje stroomt over

Uitgeput plof ik op mijn bed. Herken je dat? Het innerlijke potje is overstroomt. Precies nu, op dit moment. Op de meeste zaterdagavonden heb ik sterk het gevoel dat het te veel is geworden. De werkweek is over en ook de zaterdag is bijna voorbij. De hele week ben ik al bezig met de activiteiten die in mijn agenda genoemd staan. Gesprekken met begeleiders, werkervaringsplekken, nieuwe columns schrijven en scouting. Een aantal elementen die momenteel mijn leven bezighouden, heb ik zojuist genoemd. Samen vormen dit veel indrukken die ervoor zorgen dat ik in de avond geruisloos in slaap val.
De donderslag. Dat was vandaag goed te merken. Het potje met de vele indrukken loopt over. Alsof de melk uit haar voegen is gesprongen. Net als zoete slagroom over een overvolle cake, maar dan zonder de versieringen. Het gevoel om in huilen uit te kunnen barsten borrelde op. Ik drukte mijn neus in het kussen waar ik op lag en luisterde naar de stilte die heerste. Maar dat is nu net het probleem, want wanneer weet je dat het stil is? Gedachten kolken en stromen door de zenuwen heen. Mijn zenuwen. Mijn hersenen maken in mijn achterhoofd stiekem een ‘to-do-list’. Kamer schoonmaken, werk afmaken, het bed verschonen en de taken die ik vervul als vrijwilliger. Bij elkaar opgeteld een hele lijst die gemakkelijk langer te maken is.
Uiteindelijk ben ik onder de dekens  liggen. Het lijstje heeft een paar punten minder en de TV schalt door de kamer. Rustig kijk ik, terwijl een nieuw lijstje wordt gevormd. Al valt het niet meteen op. Nu is het écht tijd om de put uit het potje te halen en alle informatie te laten bezinken. De drukke tijd is over. De tv gaat uit, de lamp dooft en na een tijdje sluiten mijn ogen. Tot morgen.


Logomakr_7EGjzE

Loading Likes...

13 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *