Neurodivergente mensen op de werkvloer | Column

Hoe floreren mensen met ADHD, autisme of hoogbegaafdheid op de werkvloer? Zo luidt de kop van een door een NRC-journalist geschreven artikel. Een Brits onderzoek uit 2020 toont aan dat de meeste bedrijven geen neurodivergente mensen wil aannemen. Belachelijk vind ik, want deze mensen hebben juist een bepaalde kracht en meerwaarde. Dat zeg ik uiteraard omdat ik ook tot deze groep behoor, maar niet alleen daarom. Ieder mens is uniek en we moeten allemaal onze kansen krijgen om te kunnen ontwikkelen. En daarbij is het ook voor hen belangrijk om de centen te verdienen.

Dilemma

Niet hetzelfde werk kunnen doen als dat gevraagd wordt in de vacaturetekst. Dat wordt als een dilemma beschouwd. In mijn opinie zou bekeken moeten wat er nodig is om in een functie, wat niet een geheel hoeft te zijn. Als een persoon 5 van de 8 gevraagde taken wél kan doen, dan kan een persoon helemaal happy zijn met zijn baan. En wellicht ontwikkelen en doorgroeien naar een meer omvatrijke functie. Veel mensen met een diagnose kunnen daarmee geholpen zijn. En waarom maakt het uit een als een persoon trager is? Werkzaamheden worden dan juist beter uitgevoerd en is dat op de meeste werkplekken niet belangrijker dan kwantiteit?

Mijn eigen werk

Het beste voorbeeld hierin is mijn eigen werk. In 2018 ben ik begonnen met 16 uur archiveerwerk. Geen functiebeschrijving. Na dit drie maanden te hebben gedaan, was ik toe aan de volgende stap. En dat was er, want zo kwam mijn functie tot stand. Als eerste kwam het coördineren van de rondleidingen op mijn bordje met het inplannen van de fotografieopdrachten. Langzaam, doch sneller dan verwacht breidde ik mijn taken en uren uit. Toen ik notulist werd van de Ondernemingsraad mocht ik dertig uren gaan werken. En dat is tot nu toe gebleven.

Dan kan een persoon helemaal happy zijn met zijn baan.

Wanneer ik nu op dit proces terugkijk, lijkt het als vanzelfsprekend te zijn gegaan. Maar niets is minder waar, want daar heb ik hard voor gewerkt. Werken moet leuk zijn, want anders hou je het niet lang vol. Gelukkig heb ik leuk werk.

Op veel meer plekken, en niet alleen bij de overheid, maar ook in fabrieken, winkels, kantoren moet mogelijk worden gedaan dat neurodivergente mensen op de werkvloer komen. Ieder bedrijf kan iemand gebruiken met een diagnose. Dat is niet erg, want dan krijg je een weerspiegeling van de maatschappij. Dat is pas natuurlijk.

Lees je ook mijn vorige column? Vrijwilligerswerk is belangrijk

Uitgelichte afbeelding door Hiki App op Unsplash.

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *