De Jongen #67 | De zevende ringles

‘Het is dinsdag 6 oktober en dit is jullie laatste ringles.’ zei opa

Dean. ‘Waarom?’ vroeg Eban verbaasd. ‘Waarschijnlijk omdat we genoeg weten en we de rest zelf moeten leren.’ zei Izzy verbitterd. ‘Heel goed, Izzy.’ De regen roffelde op de ramen en binnen stond de kachel op 22 graden zodat het binnen een aangename temperatuur was. ‘Wat gaan we dan doen vandaag?’ vroeg Jaade, die achterin de kamer stond. ‘Kom erbij.’ Ze gingen met zijn vieren aan de bij elkaar geschoven tafels zitten en keken alle drie naar Dean. Een verfrommeld papiertje stak uit zijn lerengebonden boek en een pen stak uit het borstzakje van zijn groene blouse.

Klik hier voor meer informatie over De Jongen. 

‘Haal hem maar naar voren Jaade.’ schreeuwde opa door de kamer. De kast vloog naar opa toe. Hij bukte en Eban, Izzy en Jaade zagen de kast versplinterd tegen de muur aanliggen. ‘Zo, hebben we dat ook weer gehad. Zo zie je maar, al het hout, hoe dik dan ook, kan een keer breken. Net het vertrouwen tussen jou en iemand anders.’ Eban liet de kamer trillen en de kroonluchter met verschillende kaarsen erin kwam naar beneden. ‘Nee!’ schreeuwde Izzy. Eban was blijven staan en een brandende kaars liet zijn schoen aan het tapijt plakken. ‘Doe wat!’ schreeuwde Eban naar de anderen. Izzy rees haar hand op en een wolk met druppels zweefde een paar centimeter boven de grond. Het werd aanzienlijk kouder is de kamer. De vlammen verdwenen langzaam naar beneden en uit de wolk kwamen nog een paar druppels. De schoenen van de jongen waren helemaal doorweekt. ‘Nat.’ ‘Wou je er een vuurtje bijhebben Eban?’ zei Jaade en ze wou wat zeggen. ‘Nee!’ zeiden de anderen en Jaade keek verward op. ‘Deed ik iets verkeerd?’ ‘Nog niet tenminste.’ zei opa.

‘Probeer je te concentreren op wat je in je verbeelding ziet. Zie bijvoorbeeld een vaas voor je.’ Eban, Izzy en Jaade stonden voor een kruk en probeerden zich een vaas te verbeelden. Bij Jaade ontstond er een vage blubberige onderkant van een vaas. Eban drukte op zijn ring en er verscheen een vaas met een vage groene schildering. Izzy glimlachte vol trots bij het zien van haar eigen vaas. Een mooie gele, Chinese vaas met mooie ronde vormen. ‘Bravo, bravo!’ zei opa en Eban en Jaade klapten. ‘We oefenen het nog een keer.’ Izzy maakte nog een Chinese vaas, Jaade probeerde het dit keer met een kaarsenhouder en Eban had zeven verschillende antieke potjes gemaakt met verschillende blauwe tekeningen. Een papiertje verscheen met een cijfer erop en het cijfer kleurde geel. ‘Een 10!’ zei Izzy. ‘Ik heb een 9,5. Daar ben ik ook wel blij. Wat heb jij Jaade?’ ‘Een zes.’ ‘Sorry Jaade. Het is gewoon niet goed genoeg. Ik weet dat je veel beter kan.’ zei opa Dean.

Het kandelaartje die Jaade had gecreëerd veranderde in iets anders. ‘Wat wordt het?’ vroeg Eban. ‘Ssst.’ ‘Wow!’ zei Eban vol verbazing. De kandelaar veranderde in een prachtige kroonluchter met lichtgevende peren als lampen. De kroonluchter steeg op van de kruk en langzaam schoof deze omhoog naar het plafond. Uiteindelijk kwam deze uit op de plek waar de vorige ook had gezeten en zat hij muurvast. ‘Een tien plus!’ schreeuwde opa. De anderen schrokken en lachten. ‘Goed gedaan Jaade!’ zei Eban en danste met haar een rondje door de kamer. Opa hief zijn hand op en maakte de ruimte weer schoon. De kast ging van splinters terug naar zijn oude vorm en werd teruggeduwd door witte ring met gele stippen naar zijn oorspronkelijke plek. De natte plek waar Eban eerder had gestaan werd weer droog en de krukjes verdwenen weer.

Tenslotte was het half tien. Er werd op de deur geklopt en Athol verscheen met zijn witte baard en groene mantel de kamer in. ‘Hallo iedereen.’ zei hij opgewekt. ‘Niks gebeurd hier?’ vroeg hij lachend. ‘Niks gebeurd opa.’ zei Dean met een knipoog. Er werd gelachen. ‘De auto voor de dames en heer staat voor.’ zei Athol tenslotte. Ze renden door de regen naar de auto en Ilona lachte naar hen. ‘Was het leuk?’ vroeg ze aan hen. ‘Ja, tante. Eban heeft in de fik gestaan.’ zei Jaade terwijl ze van het erf afreden en de poort van Villa Veertig achter hen dichtging.

Loading Likes...

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *