De Jongen #69 | De Jongen en het grote boek, deel 2

‘Wat ga je doen?’ vroeg Ilona toen Eban op een zondag aanstalten maakte om te vertrekken. De scharnieren kraakten van boven tot onder toen de deur open ging en de jongen binnenkwam. ‘Ik ga naar Villa Veertig. Dag mam.’
‘Als je dat nou gewoon even had gezegd, dan had je meteen door kunnen lopen.’
‘Ja, mama.’
‘Tot straks  lieverd.’
De deur viel hard in het slot en Eban werd nog een keer nageroepen door zijn moeder en toen ging de garagedeur dicht.

‘Hé, waar ga jij heen?’ vroeg Pryce toen hij Eban achterop kwam gefietst. Verschrikt kijkt de jongen achterom en lacht naar Pryce. ‘Slecht geweten?’
‘Nee, helemaal niet. Ik was gewoon in gedachten.’
‘Spookt Camelia door dat koppie?’ vraagt Pryce en tikt twee keer op zijn eigen hoofd.
‘Wat zijn we weer grappig Pryce. Waar ga je eigenlijk heen?’
‘Ik moet van mama even een boodschap doen in Dieren. Het gaat niet zo goed thuis.’
‘Hoe bedoel je dat?’ vroeg Eban.
‘Nou, mama en papa hebben de laatste tijd nogal veel ruzie.’
‘Ze zeggen dat ze in scheiding liggen en dat ze formulieren aan het tekenen zijn om het écht waar te maken.’
‘Oh.’ Was het enige wat Eban kon uitbrengen.’ ‘Ik loop naar Villa Veertig toe. We spreken elkaar nog wel.’
Ze omarmden elkaar een keer en bij de poortwachters scheidden hun wegen. ‘Goedemiddag Carl.’ zei Eban beleefd en knikte naar de poortwachter. Op zijn beige uniform pronkte een zilveren badge met zijn naam. ‘Dag, Eban.’

‘Klopperdeklop.’ Belle doet de deur open en Eban stapt de woonkamer in.
‘Dag jongen, jij komt zeker voor het grote boek?’ zei ze lachend. Eban glimlachte terug en knikte.
‘Ja, ik wil graag nog een keer kijken. Kwam niet veel verder dan de kaft eigenlijk, hé.’
‘Ha, die Eban.’ zei Athol vanachter in de woonkamer. Eban liep verder de woonkamer in en gaf Athol een hand.
‘Hoi opa.’ zei hij. Hij glimlachte vriendelijk en keek de jongen aan.
‘Neem het belangrijkste van de dag, Eban. Een lekker biscuittje.’ Hij wees naar een schaal met koekjes achter hem op de eikenhouten tafel, de jongen liet zich gemakkelijk in een stoel zakken en nam een koekje.
‘Wat wil je drinken jongen?
‘Doe maar een glas cola. Dat heb ik wel verdiend na het lopen.’

Na een aantal minuten boog Athol voorover en stond toen op. Zijn groene gewaad wapperde achter hem aan. Ondertussen had Eban zijn T-shirts verruild voor blousejes. Vandaag droeg hij een paarse blouse, een blouse die hem heel goed stond. Vooral bij zijn ogen en donkere wenkbrauwen. ‘Eban, ga je met me mee?’ vroeg hij toen hij de deur openhield. Snel stond hij op en liep bijna de tafel omver.

Het e-book van De Jongen is nu te vinden in de webshop. Klik hier voor de link.

‘We nemen een kijkje in de wereld van de familie Van Bunder. Een familie met een lange geschiedenis.’ Het grote, oude boek werd met de ring van Athol uit de kast gehaald en neergelegd op een tafeltje dat in de kamer stond. ‘Kijkt u eens.’ zei Athol en liet Eban kijken. Er lag nu veel minder stof op dan de vorige keer. ‘De familie werd vroeger al in een goed daglicht gezet, toen we vochten tegen de andere gewesten in Nederland. Later meer om onze goede daden en rijkdom. Dat is wel wat onze familie bezit. Geld.’
‘Ja, we hebben het aardig voor elkaar.’ constateerde Eban. Eban bladerde voorzichtig en rustig door het boek en noteerde her en der een naam, geboortedatum en beroep.

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *