De Jongen #70 | De Jongen en de praktijkdocent

Het is een zonnige woensdagmorgen als de jongen midden in het bos staat. ‘Goedemorgen klas. Ik ben Truus Emkhorst en jullie praktijkdocent voor vandaag.’ Er klonk geroezemoes door het bos. ‘Stilte!’ De spanning tussen de bomen was om te snijden. Het enige wat de vrouw deed, was rondjes lopen. ‘Voor we beginnen, krijgen jullie allemaal een kaartje om met jullie naam erop.
‘Eline, Cid, Eban, Pepijn en Anne.’
‘Leuke vrouw. Maar wat doen we hier?’ vroeg Eban aan Eline.
‘Ik weet niet.’ zei Eline toen mevrouw Emkhorst had gezegd dat ze moesten doorlopen. Ze liepen over het pad, dieper en dieper het bos in.

Een zilver hek verscheen en doorkruiste het pad. ‘Laat mij er even door. Waar is dat sleuteltje nou?’ klaagde mevrouw Emkhorst. Mevrouw Emkhorst heeft grijs, krullerig haar, draagt een dun, zilveren brilletje en heeft een tuinbroek aan.
‘Lijkt wel een overall.’ zei Cid tegen hen. Ze lachten en wachten tot Truus de poort heeft opengeduwd.
‘Welkom op het schoolterrein!’ riep ze vrolijk met een stralende, witte lach. ‘Dit is het schoolterrein, dus er gelden dezelfde regels als op school. We zullen samen vertrekken en ik zal jullie ook weer terugbrengen. Nou, er staat een gebouwtje met twee klaslokalen, een kantine en een aantal werkplekken voor leerlingen en docenten.’

‘Aaargh!’ Een meter of vijftig verderop klonk er geschreeuw door een andere klas die praktijkles kreeg. ‘Aan de kant!’ Werd er geroepen. Een docent met blond haar kwam het gebouwtje uitgelopen en liep regelrecht naar de schreeuwende studenten. Ook Truus stapte met grote passen naar de andere groep. Eban volgde haar uit nieuwsgierig en de rest volgde hen ook. Een man lag tussen een paar bomen, met een reeks takken over zijn lichaam. Zijn ogen stonden nog open en een stank kwam van het lichaam af.
‘Dood?’ vroeg Eban sarcastisch. Truus keek om en knikte naar hem.
‘Naar binnen iedereen.’ Snel draaiden alle studenten zich om en gingen samen in één lokaal zitten. Even later kwam Truus binnen en ging op het voorste tafeltje zitten.
‘Zoals jullie hebben ontdekt, ligt er een dode man achter het gebouw. We hebben school gebeld en de spoeddienst is onderweg.’

Die avond klonk het MPS Nieuws door de woonkamer. Eban zat teruggetrokken op zijn kamer en tikte tegen de glazen potten met smurrie, die slijmen een beetje omhoog veerde. Eban keek om toen hij de tv had aangedrukt en ook bij hem het MPS Nieuws binnenkwam.
‘Journalist Kjell van Bunder staat op locatie. Kjell, wat kun jij ons vertellen?’
‘Ja, de onrust in Mechelstein is groot. Op het terrein van de Bosbouwschool midden in het bos is een dode man gevonden. Ik sta hier op het terrein van de Bosbouwschool. Zo te zien wordt achter mij het lichaam geborgen. Het gaat om een 58-jarige man, die waarschijnlijk bij ons in Mechelstein woont. Leerlingen vonden hem aan het begin van de ochtend. Waarschijnlijk lag hij hier al een paar dagen.’

Het e-book van De Jongen is nu te vinden in de webshop. Klik hier voor de link.

Eban zakte neer op bed. Zijn telefoon pingelde wat, dus pakte hij hem op en keek tussen zijn WhatsApp-berichten. Hee lieverd, wat erg wat er gebeurd is. Vanavond kom ik naar je toe. Dan hebben we het er nog wel even over. Ik ga nu eten. Tot straks lieverd, ik houd van je! xx Camelia. Eban klikte het gesprek weg, legde zijn telefoon op de tafel en viel in slaap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *