De Jongen #79 | De Jongen in de nis

De jongen klopte aan op de deur van de woonkamer en wachtte netjes op antwoord. Vrijwel direct riep een mannenstem dat hij binnen mocht komen. Eban duwde de deur open en stapte de donkere kamer binnen. Enkele sfeerlampen stonden aan en op de ronde tafel in het midden van de ronde kamer stonden kaarsjes aan. ‘Goedenavond Eban.’ ‘Hey Christophe. Er is niemand meer in de winkel, dus ben maar naar boven gegaan.’ ‘Prima jongen,  goed werk!’ zei de kasteeleigenaar met een lach. ‘Ga aan tafel zitten, zet je schoenen maar in het rek. Dan kom ik er zo aan.’

Christophe liep de woonkamer uit en verdween de gang in. Eban trok zijn schoenen uit, zette ze in het schoenenrek dat bij de deur stond en liep over het zachte tapijt naar de andere kant. De ramen zaten in zulke ruime nissen dat je er makkelijker in kon gaan zitten, wat Eban dan ook deed. Hij keek een beetje uit het raam te denken aan wat daar in het bos zou zitten. ‘Punt uit… Punt uit…Zet hier nu een punt. Denk je dat je het nu wel echt aankunt?’ De jongen droomde even verder en liet zijn ogen zakken.

‘Mooi gezongen.’ klonk er een stem vanuit de diepte. ‘Huh, wat zei je?’ zei een zweverige Eban. ‘Mooi gezongen.’ ‘Oh ja, dankje. Hoe lang zit je daar al op de bank?’ vroeg de jongen aan Belladonna. Belladonna knipperde een keer met haar ogen, schudde haar lange blonde haren en deed het in een staart. Vervolgens keek ze op haar horloge en zei tegen Eban dat ze al een ruime twintig minuten op de bank zat. ‘En mij gewoon laten zitten hé?’ zei Eban terwijl hij weer naar buiten keek en recht in de groene ogen keek van een wild zwijn. ‘Sorry. Je zat er zo leuk bij.’ ‘Ja ja, dat zal wel ja.’ Ze keken elkaar even aan  begonnen te lachen. ‘Kom, we gaan even eten.’

Belladonna en de jongen liepen het restaurant binnen op de eerste verdieping. In het restaurant zaten nog verscheidene mensen aan de tafeltjes en de dames van de bediening liepen af en aan. ‘Dat duurde lang.’ zei Christophe toen ze bij enkele andere medewerkers gingen zitten. ‘Meneer van Bunder was in een nis in slaap gevallen.’ zei Belladonna op een komische en ietwat sarcastische manier. Eban keek naar zijn zwarte schoenen. ‘Geeft niks jongen. Je had ook een zware nacht.’ Eban keek op en moest lachen. ‘Dankjewel. Ik zal het tegen Camelia zeggen.’ Lachend ging hij zitten naast een brunette en bestelde broodje beenham.

Het was iets voor half acht toen de bezoekers van het kasteel  het kasteel hadden verlaten. Christophe stond toen op en begon zijn personeel toe te spreken. ‘Mensen, namens Belladonna en mijzelf mag ik zeggen dat ik bijzonder fier ben op jullie. Daarom krijgen jullie allen een bonus van €50,- en organiseren wij een personeelsfeest op zondag 22 november. Bedankt voor jullie hulp en steun.’ Het personeel applaudisseerden voor de korte toespraak en er klonk geroezemoes. ‘Eban, als je zou willen?’ Eban tikte een keer tegen zijn ring, die kort oplichten en een rammelend geluid maakte. Een tel later rezen er volle glazen met champagne uit de tafels op. ‘Kasteel Mechelvieurt!’ riep Eban door het restaurant heen en tikte met zijn glas tegen dat van de brunette naast hem.

‘Hee lieverd, wat is er?’ vroeg Eban ongerust aan de telefoon. ‘Ik kan niet slapen en ik mis je.’ ‘Ahh, schat van me. Hoe laat is het dan?’ ‘Half 3.’ ‘Half 3, ‘s nachts?’ ‘Ja, half drie ‘s nachts.’ zei Camelia klaarwakker. ‘Ik mis jou ook lieverd! Heel veel. Ga nou maar lekker slapen, dat is goed voor je. Ik ga nu ook naar bed.’ ‘Oké Eban, slaap lekker.’ ‘Slaap lekker schat. Tot morgen.’


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.


De Jongen in de nis

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *