De Jongen #81 | De Jongen en de kaart

‘Nu kunnen jullie naar buiten gaan. Blijf bij elkaar en vergeet vooral niet om Eban mee te nemen.’ Zei Truus Emkhorst, hun praktijkdocent. Het was maandag 9 november. De eerste dag dat de jongen weer op school was, nadat hij ziek naar huis was gegaan. Eban glimlachte naar zijn docente en liep achter de anderen aan, het bos in. ‘Waar gaan we heen?’ vroeg Eline. Haar lange haar wapperde achter haar aan en haar schoenen zaten onder de blubber. ‘We gaan hier rechtdoor en dan het tweede pad links.’ Ze liepen rechtdoor door de bladeren heen. Cid pakte een stapel bladeren vast, sloop stiekem achter Anne aan die voor de zekerheid verder naar rechts liep van de anderen en liet de bladeren zo over haar hoofd naar beneden dwarrelen. Van de schrik kromp ze ineen en viel voorover op haar gezicht.

Even klonk er gelach door het bos. Daarna viel er een stilte en snelde de vijf anderen naar Anne toe. ‘Dit was ook niet de bedoeling.’ Zei Cid spijtig. Ze bukten rondom haar en bekeken haar. Ze zei niks. Opeens sprong ze op, duwde ze Eline en Steef aan de kant en sprintte ze over het pad, sloeg ze linksaf en verdween tussen de dwarrelende blaadjes. ‘Nou maken we wel weer eens wat mee.’ Zei Eban enthousiast. ‘Waarom ben jij zo blij?’ vroeg Steef. ‘Ze beukte me zo aan de kant. Ik wist niet dat ze zo sterk was.’ ‘Is ze ook niet.’ Zei Eban. ‘Je zat op je hurken, zodat ze je makkelijk aan de kant kon duwen. ‘O ja. Dat zal het zijn.’ ‘Ze is vast iets van plan.’ zei Pepijn. ‘Wat zou ze dan van plan moeten zijn?’ vroeg Eban terwijl ze verder liepen.

Het pad maakte een bocht naar rechts, waar ze een groot papier zagen hangen aan een boom. ‘Hier is het.’ zei Eban. De jongen keek nog een keer op de kaart, maar dit was echt de plaats op de kaart. Er stond een grote X op deze plek. ‘We hebben de schat gevonden!’ zei Pepijn blij. Hij woelde met zijn hand een paar keer door zijn volle rode baard en keek daarna weer erg bedenkelijk. De blauwe ogen van Pepijn flitsten snel rond en Eban voelde zich daarbij niet zo op zijn gemak. ‘Eban?’ ‘Ja Pepijn?’ ‘Daar ligt een kistje.’ Vier paarogen flitsen meteen dezelfde kant op als die Pepijn had aangewezen.Onder  een grote, oude eikenboom lag een zilver geschilderd kistje met een raar logo op de deksel. Ze liepen erheen en Eline vroeg aan Eban of hij de afbeelding herkende. ‘Nee, ik weet niet waarvan. Komt me niet bekend voor.’

Eban legde de kaart naast het kistje neer en keek Eline, Pepijn, Cid en Steef één voor één aan. Steef knikte ter bevestiging en Eban’s vingers bewogen zich richting het kistje. ‘Ben benieuwd.’ Zei Cid op een afwachtende toon. Eban klemde zijn vingers om de deksel en duwde het voorzichtig en langzaam omhoog. In het kistje lag een soort van houten stok. ‘Een houten stok.’ zei Eban verbaasd. ‘Wat moet je met een houten stok?’ zei Eline snel. ‘Ik weet het niet.’ antwoordde de jongen eerlijk. Cid, die naast Eban zat, pakte de stok uit het kistje en zwaaide er wat mee in de lucht. ‘Wat moet je nou met een stok?’ vroeg Eban zich af. ‘Niks, het is gewoon een stok.’ ‘Leg hem terug Cid, dan kunnen we weer gaan.’ Pepijn knikte naar hem en Cid legde de stok terug in het kistje.

De jongens en Eline stonden op en waren net klaar om weg te lopen, toen een fel licht zich achter hen verspreidde. Verschrikt keken ze achterom, waar het licht vandaan kwam. ‘Eban, je kaart.’ zei Eline geschokt. Eban deed een stap naar voren, richting de vlammen. De kaart was in rook opgegaan. ‘Hoe kan dat?’ vroeg Cid. Het oranje met gele licht reflecteerde in hun glimmende ogen. ‘Ik weet het niet.’ zei Eban. ‘Steef, pak jij je GPS?’ Ze liepen een stukje weg van de plek waar de grond nagloeide, om de GPS naar bereik te laten zoeken. Een beetje stil liepen ze rondjes, totdat Steef zei ze dat ze een scherpe bocht naar links moesten maken. Een zacht briesje waaide door het bos toen ze terugliepen en de takken zwiepten zachtjes mee. ‘Rechtdoor en de tweede rechts. Nog 700 meter.’

Na een 7 minuten stonden ze weer op de buitenlocatie van de Bosbouwschool. Mevrouw Emkhorst praatte met meneer Diederik. ‘Zijn jullie daar weer?’ Vroeg ze beleefd de klas naar binnen  kwam aangelopen. ‘Waar is Anne?’ ‘Anne?’ ‘Anne!’


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.

De Jongen en de kaart

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *