De Jongen #82 | De Jongen aan het schermen

Het is druk in de familiekamer van Huize Zonnebloem. Izzy, Jaade, Pello, Quon, Queran en Rainier zitten samen met Eban en Camelia op de stoelen aan de ruime tafel. Ze praten wat met elkaar tot er iemand met een rek vol met pakken de kamer binnen rolt. ‘Goedenavond jongens.’ zeiden oom Kjell en Gavin. ‘Fijn dat jullie er zijn. Weten jullie ook waarom?’ De jongen keek zijn vader aan en die glimlachte naar hem. Kjell klemde zijn vingers om de kaartjes die hij bij zich had en las voor. ‘De Mechelsteinse Publicatie Stichting heeft ons gevraagd om een item op te nemen voor een televisieprogramma. Daarom hijsen we jullie in een schermvest en gaan we daarover een item opnemen.’

Twintig minuten later stond de lange eettafel met de stoelen tegen de kant aangeschoven en hadden de jongeren hun witte schermvesten aangedaan. ‘Staat je goed!’ zei Eban tegen Camelia. ‘Dankjewel lieverd.’ Een dikke smak volgde en Gavin keek naar hen. ‘Wil het getrouwde koppel even ophouden?’ zei hij op een grappige manier. Er klonk gelach in de kamer. ‘We kiezen allemaal een partner uit en ga maar tegenover elkaar staan’, klonk een jongen mannenstem achter hen. Een man van midden 20 met lichtblond, kort haar stond daar in zijn schermvest met een floret. ‘Mooie stok?’ zei Rainier. ‘Stok? Dit een stok? Een stok is van hout. Dit is geen hout.’ ‘Wat is het dan?’ ‘Dit is een floret.’ zei Izzy snel, terwijl ze er gaatjes mee prikte in de vloerbedekking. ‘Heel goed dame.’ zei de vriendelijke jongeman. Izzy begon te blozen en keek naar de vloer, waar ze nog meer gaatjes prikte.

‘De duo’s zijn verdeeld, dus we gaan even oefenen.’ Ga allemaal met één been naar voren staan. Doe dat met hetzelfde been als waar je de floret mee vast hebt.’ De jongen zette zijn linkerbeen naar voren en hij keek zijn vriendinnetje recht in de ogen aan. Een glimlach ontsnapte aan haar gezicht. Pello en Quon staan recht tegenover elkaar en Queran en Rainier hetzelfde. De zusjes Van Jacoba staan natuurlijk ook lijnrecht tegenover elkaar en prikken bijna met het puntje van de floret in elkaars buik. ‘Opgepast.’Klonk er door de grote kamer en de florets gaan spontaan omhoog, doordat iedereen is opgepast. ‘Wacht wacht! Ik moet nog een foto maken.’ zei Ilona, die de kamer binnenkwam met een professionele camera. ‘Ilona?’ ‘Mama!’ ‘Huh? Wat? Sorry hoor.’

‘Opgepast.’ zei de blonde man nog een keer. Iedereen keek vol spanning naar wat er zou gebeuren. Een wit licht vulde de familiezaal en even later stond oom Kjell in een schermvest aan de andere kant van de rij, tegenover de jongeman. ‘1..2..3..’ Queran stapte op Rainier af en stak de floret in zijn borst. ‘Tsjakka.’ zei hij. ‘I’m gonna get you.’ zei Camelia met twinkelende ogen. Ook Izzy en Jaade gingen elkaar te lijf, wat zo echt leek, dat het niet op een duel leek. ‘Verdedig jezelf. Beter je best doen.’ ‘Kom maar.’ zei Camelia gedurfd. Er klonk geschuifel over de vloer en er klonk getik van de florets die elkaar raakten. ‘Ja, 3, 2, 1 en tik.’ ‘Kjell, wat is de stand?’ ‘3 punten voor Camelia, 5 punten voor Pello, 2 voor Rainier en 3 voor Jaade.’ ‘Dat betekent dat de anderen nog even goed hun best moeten doen.’ De tijd verstreek en kwartieren gingen voorbij met oefenen. ‘Bedankt voor jullie inzet en misschien tot een volgende keer.’

Camelia en de jongen liepen zijn kamer binnen en begonnen met uitkleden van de pakken. ‘Wat zijn die dingen warm.’ zei Eban. ‘Nou, echt he. Ik zweet helemaal.’ ‘Moet je je vaker douchen.’ grapte hij. ‘Och, wat zijn we grappig. Kleed je nou maar verder uit.’ ‘Kun je dan even helpen? Zit allemaal zo strak.’ Het vriendinnetje trok aan de mauw van het vest en hielp de jongen om het strakke pak uit te trekken. ‘Dankjewel lieverd.’
De bel ging en de jongen hoorde zijn moeder naar de voordeur lopen. Even later klopte ze op de slaapkamer deur en deed open. ‘Camelia, je vader is er.’ Oké, we komen eraan.’ Ze liepen achter Ilona aan naar beneden en Camelia deed nog even haar shirt recht. ‘Hier zijn ze.’ ‘Hee papa.’ ‘Dag lieverd.’ ‘Wilt u een kopje drinken?’ ‘Ja, graag. Gaat u maar ergens zitten.’ Garman ging zitten tegenover de openhaard en Eban en Camelia gingen aan weerszijden van hem zitten. ‘Hebben we bezoek?’ zei Gavin die vanuit zijn kantoor kwam gelopen. ‘Ah, u moet de vader van Camelia zijn. Gavin, aangenaam.’ ‘Garman, de vader van Camelia.’ ‘Welkom, welkom. Mag ik zo onbeleefd zijn om meteen te vragen wat u doet voor werk?’ ‘Tuurlijk mag dat. Ik ben bankdirecteur.’ ‘Oh, nice.’ ‘Ja, dat ligt heel lekker hoor. Lekker comfortabel en makkelijk in te werken.’, zei hij met een goed gevoel voor humor. Gavin lachte en Ilona kwam aan met de thee. ‘Heeft u wat in de thee?’ ‘Nee, dank u. Ik drink de thee zwart.’

De jongen stond op en nam Camelia mee naar het andere gedeelte van de woonkamer, waar de tv stond. Ze gingen tegen elkaar aan zitten en Eban drukte een kus op de wang van zijn meisje. ‘Ik vind je lief.’ zei ze zacht, zodat de anderen het niet konden horen. ‘Ik vind jou ook lief.’ Dit keer tuitte Camelia haar lippen en kuste zacht op de ruwe wang van Eban. ‘Volgens mij vinden ze elkaar best aardig.’ zei Eban toe hij keek naar zijn ouders die aan het praten waren met Garman. ‘Was je daar dan bang voor schat?’ vroeg ze lief. ‘Ik weet het niet, misschien een beetje.’ Eban keek recht in de stralende, blauwe ogen van Camelia, wat hem ergens recht in zijn borst raakte. Hij keek haar aan en glimlachte. Gaf haar snel een kus en stond op toen Garman ook opstond. ‘Kom je? Dan gaan we naar huis.’ ‘Is goed pap.’ Ze kuste Eban nog snel een keer op haar mond, liep toen de hal in en weg waren ze.


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.

De Jongen 82

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *