De Jongen #86 | De Jongen en het personeelsfeest

De feestzaal in Kasteel Mechelvieurt was netjes aangekleed. Paarse ballonnen zweefden door de lucht en de spotjes die aan de muren waren gevestigd, waren gedoofd. In plaats daarvan hingen er sfeervolle kleine lichtjes. Net als je de feestzaal in kwam lopen, stond er een versierde tafel met allerlei drankjes en plakjes cake. Verder stonden  er in de zaal nog verscheidene tafeltjes en was er een ruimte om te dansen. Eban zat aan de tafel die achter die van de drankjes stond. ‘Mjoam.. lekker.. mjoam.’ Smakte hij zijn derde plak cake weg. ‘Fijn dat het lekker is.’ zei een collega, die hem vol afschuw aankeek. ‘Sorry.’ zei Eban die net nog het laatste stuk in zijn mond propte. Collega 1, zo noemde hij haar. Een brunette van 18 jaar met een strikje om. ‘Geef ‘ns een nieuw glas aan.’ zei ze. Eban leunde naar achter, pakte een nieuw glas, zette dat voor haar neer en pakte er ook één voor zichzelf. ‘Lekker heur!’ De jongen goot zijn glas met champagne achterover en zette dat met een klap terug op tafel.

Eban stond op van de tafel en liep een rondje door de zaal. Aan de overkant zag hij collega 2 zitten. Een meisje met zwart haar, die iets ouder was dan de jongen. Ze droeg een coltrui met een bijpassende witte sjaal en ze had een zwart hoedje op. ‘Hoi collega!’ zei Eban vrolijk toen hij voor haar stond. In zijn omgeving keken een paar naar hem om. ‘O ja, iedereen is collega.’ vervolgde de jongen vrolijk. Collega 2 lachte. ‘Hoe gaat het met je Eban?’ ‘Goed goed. Wil je er nog eentje?’ zei de jongen met een beetje een zwier in zijn benen. ‘Is goed.’ Eban liep naar de versierde tafel en kwam even later terug met twee grote glazen met een doorzichtig goedje. ‘Ugh. Wat is dit?’ Collega 2 had een grote slok genomen, maar proestte het uit. Het gezicht van de jongen was vertrokken. Hij had al het vocht uit de mond van collega 2 over zich heen gekregen. ‘Dankjewel Collega 2.’ ‘Volgens mij ben jij beetje dronken.’ zei ze toen de jongen bijna voorover viel. ‘Nee! Ik ben helemaal niet dronken.’ ‘Waarom lig je dan op de vloer mijn schoenen te likken?’ ‘Uh, omdat ze vies zijn?’

‘De balletjes van de koningin!’ De jongen zette als eerste in toen er drie dames de feestzaal inkwamen. De muziek veranderde mee en daarna zongen alle collega’s: De balletjes van de koningin!’ Eban sloot gauw aan in de rij voor de polonaise. ‘Polonaise, hollandaise.’ ‘Hee Eban, voel je je wel lekker?’ Christophe, de baas van het kasteel, had Eban uit de rij geplukt en even apart genomen. ‘Ja, hoezo?’ vroeg hij verbaasd. Christophe keek serieus. ‘Je ziet lijkbleek en je hebt al heel wat glazen champagne en vodka achterover geslagen.’ Hij keek Christophe verbaasd aan en glipte als een kleine kleuter langs hem heen.

Ondertussen was het al ver over middernacht. Eban zat aan een tafeltje met nog wat mensen en was zijn achtste plak cake van de avond naar binnen aan het spelen. ‘Het is zeker heel lekker?’ Collega 3 kwam naast hem zitten. Collega 3 was een jongen met blonde, naar achter gekamde haren, een baardje en een litteken op zijn rechterwang. ‘Heeerlijk!’ zei Eban, toen hij zijn vingers erbij aflikte. ‘Hoe gaat het tussen jou en Camelia?’ ‘Goed, ze is van mij!’ Zijn collega lachte en gaf hem een schouderklopje. ‘Doe maar rustig, was alleen benieuwd hoe het tussen jullie ging.’ ‘Dan is het goed.’

‘En ik heb nog wat te vragen.’ zei Collega 3. ‘Vraag maar raak.’ ‘Is het echt waar dat jouw familie wordt aangevallen?’ Eban keek strak voor zich uit, naar de dansende mensen. ‘Eban?’ ‘Ja, dat denk ik wel ja. Ze komen eraan.’ Eban’s ogen waren bloeddoorlopen toen hij naar zijn collega keek.

‘TWEE UUR! De tent gaat sluiten.’ De jongen stond op, liep naar Belladonna en gaf haar een kus op haar wang. ‘Bedankt.’ fluisterde hij. Hij wankelde even en zag toen Christophe bij de uitgang staan. ‘Bedankt meneer Ossenberg.’ ‘Graag gedaan meneer Van Bunder. Ik bel Gavin om te zeggen dat hij je mag komen ophalen. Als hij je nog in de auto wil hebben.’ ‘Dank u. Ik hoop toch van wel. Anders moet ik nu nog door het bos fietsen.’ ‘Daarom, dat gaan we niet doen.’

‘Goedenacht Christophe.’ Gavin en Christophe gaven elkaar een hand. ‘Hoi Gavin.’ ‘Heeft hij zich misdragen?’ ‘Misschien een beetje. Na heel wat glazen champagne, vodka en 10 plakken cake kan het wel.’ ‘Dat ben ik niet van je gewend Eban.’ ‘Dit ben ik ook niet gewend papa.’ Gavin en Christophe moesten lachen. ‘Stap maar in, dan gaan we naar huis.’ ‘Gelukkig.’ ‘Tot ziens Gavin en Eban.’ ‘We appen nog.’


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.

De Jongen en het personeelsfeest

Loading Likes...

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *