De Jongen #99 | Velasquez heeft plannen

‘Chico! Aqui!’ Chico kwam aangelopen en boog voorover. ‘Master, wat kan ik voor u doen?’ vroeg hij in het Spaans. Velasquez bleef staan en keek met een strak gezicht voor zich uit. Zijn bleke ogen keken starend. ‘Ik wil dat je nieuwe tickets boekt naar Nederland. We moeten terugkeren. Het gaat beginnen.’ Chico knikte en verdween naar boven. Velasquez bleef alleen achter met een knetterend haardvuur. ‘Ik wil die ringen hebben, alleen zo kan ik nog machtiger worden over de niet-magische gemeenschap. Ik zal Athol van Bunder wel krijgen.’

Die middag zat Meneer-Van-Spanje aan de grote tafel met een landkaart voor zich. Aandachtig bekeek Velasquez de kaart met een vinger onder zijn neus. ‘Hatsjie!’ Hij niesde een keer en keek toen op. Er werd op de deur geklopt. ‘Hé, lieve schat. Heb je even tijd voor mij? vroeg Maria, zijn vrouw, toen ze de kamer was binnengestapt. Hij knikte kort. Maria kwam naar voren gelopen en legde haar hand op de schouder van Velasquez. ‘Moet je dit nou echt wel doen?’ vroeg ze bezorgd. Velasquez’s ogen kleurden rood van woede. ‘Hoe durf je dat aan mij te vragen?’ schreeuwde hij in haar gezicht, dat het speeksel rondvloog. ‘Als ik dat wil, dan wil ik dat en zal het ook zo gebeuren!’ Velasquez keek Maria recht in haar ogen aan. ‘Breng de mannen binnen.’ zei hij kortaf tegen zijn vrouw, ten teken dat ze moest ophoepelen.

Vervolgens kwamen Felip, Carlos en Inigo de kamer binnen. Velasquez wees hen een stoel aan en de heren gingen zitten. Even aaide hij een kraai bij zijn snaveltje en daarna vloog het diertje op. ‘Heren, uit betrouwbare bronnen heb vernomen dat de familie Van Bunder verdedigingen gaat opstellen of dat al heeft gedaan. Ik wil dat jullie heel snel de omgeving opnieuw gaan verkennen en dat jullie vallen gaan uitzetten. Wees voorzichtig. Het is een populair gebied. Jullie mogen niet opvallen, anders zwaait er wat!’ zei Velasquez heel snel in het Spaans. ‘En nu voort. Hup hup.’ Meneer-Van-Spanje maakte het gebaar dat ze konden vertrekken. Verschrikt sprong Maria op toen de deur openging en de Spaanse mannen naar buiten kwamen. ‘Maria!’ schreeuwde haar man. Zijn bleke ogen keken recht door haar heen. ‘Si, Velasquez. Wat is er?’ vroeg ze beverig. ‘Stond je ons af te luisteren?’ ‘Si, Velasquez.’ herhaalde ze. ‘Je weet dat ik dat niet wil hebben. Kom is hier naast me staan.’ Maria schuifelde langzaam naar haar man toe. Hij stond op, ging voor Maria staan en trapte met zijn mannenhak op haar tenen. ‘Auw!’ schreeuwde ze het een keer luid uit. Velasquez liep langs haar heen met zijn wapperende mantel. De deur werd dichtgegooid en Maria zakte voorover op de grond met haar handen voor haar ogen. Een traan ontsnapte uit haar beide traanbuizen en gleed over haar gladde wangen. Het was doodstil toen de gevlochten bruine haren van Maria aan haar gezicht bleven kleven. Haar normaal, bruine ogen, waren in blauwe tranen verzonken. Ze voelde zich gekleineerd, terwijl ze toch alles voor hem deed. Ze stond op, droogde haar tranen en ging op de grond voor het knetterende haardvuur zitten.

De Jongen 99 | Velasquez heeft plannen
Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *