De Jongen #84 | De Jongen en Camelia aan de wandel

‘Hoi lieverd, kom binnen.’ ‘Graag. Het regent dat het zeikt.’ ‘Ja, dat is te zien. Zet je paraplu maar uit tegen het kozijn aan.’ ‘Is goed.’De jongen klapte de paraplu uit, deed zijn jas op, hing die aan de kapstok en liep de woonkamer in. Oma Jade was in de keukenkastjes aan het rommelen en opa Dean zat met de Mechelsteinse Courant in zijn luxe stoel. ‘Goeiemorgen opa.’ ‘Goeiemorgen jongen. Er dansen blonde haren op het pad, doe jij even open?’ ‘Ben al onderweg.’

‘Goeiemorgen lekkerding.’ ‘Hee schat! Hoe gaat het? Scheelt mij weer aanbellen.’ ‘Goed, kom binnen, kom binnen.’ zei Eban vrolijk tegen Camelia. ‘Ha meis. Ga lekker zitten. Eban, hang haar jas even aan de kapstok.’ ‘Is goed. Maar ik wou zo met haar weg.’ ‘Eerst koekjes van oma Belle, dan wandelen.’ Oma Jade glimlachte naar hen en zette een schaal met aardbeienkoekjes op tafel. Buiten was het zo tochtig, dat de stationsklokken bijna naar beneden vielen. Dat was voor oma de tijd warme chocolademelk op tafel te zetten. Camelia klemde haar handen om de lekkere, warme mok en nam een grote slok. ‘Ah, warm.’ Eban lachte en streelde haar arm. ‘Kus?’ beantwoordde Camelia zijn gestreel. Dean liep via de achterdeur te tuin in, waarschijnlijk op weg naar het schuurtje met zijn knutselspullen.

‘Jij bent vroeg uit. Of niet Camelia?’ ‘Ja klopt, ik heb vandaag een halve dag. Mocht eerder weggaan van stage.’ ‘Lekker hoor. Wat voor stage loop je?’ ‘Ik loop stage bij een evenementenbureau. Maar dan bij de afdeling administratie.’ ‘Goed bezig, mijn kind.’ Camelia lachte lief en nam nog een slok van haar warme chocomelk. Eban neemt tegen de verveling maar een koekje. ‘Wat denkt u van de Gemeenschap van Sant Pere Pescador?’ vraagt Camelia ineens. De jongen kijkt haar vragend aan, maar wacht dan op het antwoord van Jade. ‘De Gemeenschap komt eraan, dat is één ding dat zeker is. Het is ook zeker dat ze erg sterk zullen zijn. De vraag is alleen wie er geestelijk sterker zijn, wij of zij?’ ‘Wat denkt u oma? Zijn wij sterker of zij?’ Het bleef even stil en Camelia zat op het puntje van haar stoel, alsof ze zekerheid wilde. ‘Ik denk dat wij met z’n allen een stuk sterker zijn dan dat stelletje uit Spanje.’ ‘En waarom denkt u dat?’ vroeg Camelia. ‘Wij hebben Athol.’ zei Jade kort.

Na nog een lang gesprek over de Gemeenschap hebben Eban en Camelia hun jassen aangetrokken en zijn naar buiten gegaan. ‘Welke kant wil je op?’ vroeg Eban. ‘Mij maakt het niet uit.’ ‘Oké, dan gaan we deze kant op.’ Ze sloegen linksaf en liepen langs de sportvelden, waar kinderen in korte broeken aan het voetballen waren. Hand in hand liepen ze door de straten van Mechelstein. Ze sloegen weer linksaf en liepen rechts het Mechelsteinse Park in. Doordat het regende werd het vroeg donker en flikkerende de lantaarnpalen zachtjes aan.

‘Zie jij die man daar ook?’ vroeg Camelia zacht, toen ze wees op een man dat aan de andere kant van het park bij een perkje voorovergebogen zat. ‘Ik vertrouw het niet hoor Eban.’ ‘Dan gaan we maar even kijken.’ ‘Nee, Eban, niet doen! Misschien is hij wel gevaarlijk?’ ‘Gevaarlijk?’ Eban hield zijn ringvinger omhoog en liet zijn ring hoog in de lucht steken. ‘Ik denk dat ik gevaarlijker ben.’ zei hij met een knipoog. Eban liep met grote passen op de man af, terwijl Camelia achter hem aan schuifelde. ‘Goedemiddag. Kan ik u helpen?’ vroeg hij beleefd. De man keek op met een warrig, oud gezicht en vluchtte langs hen heen het park uit. Eban en Camelia keken hem na met een verbaasd gezicht. ‘Wat was jij aan het doen?’ vroeg Camelia. ‘Aan het eten?’ ‘Ja, eten. Daar staat een prullenbak. Het is een zwerver?’ ‘Een zwerver? In Mechelstein?’ ‘Ja, heb je niet op zijn kleren gelet? Daar zaten allemaal scheuren in.’ ‘Nee, daar heb ik niet opgelet. Hij was zo gauw weg.’ ‘Kom, dan gaan wij ook.’ Ze liepen het park uit en belanden weer in de drukke wereld van felle koplampen en mensen op straat.

De Jongen en Camelia aan de wandel 84


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.

Loading Likes...

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *