De Jongen en de vlekken | De Jongen #83

‘Wat gebeurt hier?’ vroeg meneer van Juffer. ‘Stop! Stop! Het lokaal in!’ Cid en Pepijn liepen geholpen door Feron zijn lokaal in, precies op het moment dat Eban de gang binnenkwam lopen. ‘Wat is hier aan de hand? Jullie zijn zo stil?’ beantwoordde de jongen de grimmige sfeer die nu in de school rondhing. ‘Cid en Pepijn hadden ruzie.’ ‘Hebben ze elkaar geslagen?’ ‘Jup en ze lagen lekker op de grond te rollebollen.’ Eban moest lachen, maar keek daarna ernstig. ‘Waar hadden ze ruzie om?’ ‘Om mij.’ zei Eline die het gesprek had gevolgd vanuit de wc. ‘O God. Het volgende liefdesprobleem.’ ‘Ja, jij hebt makkelijk praten Eban. Maar ik zit er precies tussen.’ ‘Vergeet mij niet.’ zei Eban, terwijl hij in zijn ooghoeken naar Anne keek. ‘Oh ja.’

Er klonken harde geluiden uit het lokaal, alsof er met spullen werden gesmeten. Ook klonk er geschreeuw en de zachte, kalme stem van meneer van Juffer. Een tel later smeed Pepijn de deur van het klaslokaal open en liep met een woedende, rode blik de gang door, zo de school uit. Het rumoer op de gangen werd luider. Meer deuren werden er opengedaan, het was leswisseling. ‘Kom we gaan naar binnen.’ zei Eban en wenkte de anderen om te volgen. Ze gingen het lokaal binnen, zeiden Cid gedag en gingen zitten aan hun vaste tafeltje in het lokaal. De jongen verwachtte dat Feron iets zou zeggen over wat er was gebeurd, maar dat bleef uit.

‘Vandaag, dames en heren, gaan wij tekenen.’ ‘Oh, nou gaan we het krijgen.’ zei de jongen met een grote smile op zijn gezicht. ‘Dankjewel Eban.’ ‘Graag gedaan.’ zei hij snel, voordat zijn docent er meteen met de volgende zin vandoor ging. Van Juffer knikte kort en liep toen naar zijn bureau, waar hij een doosje openmaakte. ‘Zoals ik al zei gaan we vandaag tekenen. Ik heb hier kleurpotloden, maar ook wasco en krijt. Het is de bedoeling om een bosachtige omgeving te tekenen, waarin de boom natuurlijk het belangrijkste is.’ ‘Wat is het doel hiervan, meneer?’ vroeg Cid op ongeïnteresseerde toon. ‘Het doel van deze opdracht is om het bos zo te tekenen, zoals jij denkt dat het er in 2015 uitziet.’

Eban pakte een blad van de stapel, legde deze in de breedte neer en begon met een heel dik, zwart potlood lijnen. Heel stilletjes zat hij te tekenen en vooral lijnen te zetten, die moesten fungeren als bomen. ‘Een lekker donker bos.’fluisterde de jongen zachtjes. ‘Wat zei je?’ fluisterde Eline naast hem. Eban schrok zich een hoedje en vloog figuurlijk bijna een meter de lucht in. ‘Schrok je?’ zei Eline lacherig. ‘Zeg dat wel. Wil je dat nooit meer doen. Ik was zo geconcentreerd.’ ‘Dat hebben we gemerkt.’ zei Cid aan de andere kant.

Meneer Van Juffer kwam het klaslokaal in met een dienblad vol met koekjes en kopjes koffie. ‘Kopje koffie?’ ‘Lekker!’ zeiden Cid en Anne. Hij zette de kopjes op de tafels neer en vroeg daarna of Eban ook wou. ‘Nee, dank u. Of ja, doe toch maar wel.’ zei Eban terwijl hij een pipetje pakte dat op tafel lag. ‘Wat ga je doen?’ vroeg Eline. ‘Dat zul je wel zien.’ Eban dipte het pipetje in de koffie, zoog het op en spoot het op zijn tekening. Zodat er allemaal vlekken ontstonden op het papier. ‘Mooi, ziet er verdord uit.’ zei Cid sarcastisch. ‘Precies, Cid.’ Eban pakte daarna zijn telefoon en zocht een foto op die hij een paar jaar terug had gemaakt in Spanje. ‘Kijk! Verdord en zwart. Precies hetzelfde als deze tijd, het word eerder donker en de Gemeenschap van Sant Pere Pescador maakt alles zwart.’ ‘Komt allemaal goed.’ zei Eline en gaf hem een tik op zijn hand.

‘Laat jullie tekeningen maar liggen. Die ruim ik wel op. Het was een gezellige les en tot morgen!’ De jongen deed zijn tas dicht, zei iedereen gedag met een grote zwaai en stapte op de fiets naar huis.


De Jongen, het e-book is voor €4,50 online te bestellen in de webshop.
Klik hier om de webshop te openen.


De Jongen en de vlekken

Loading Likes...

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *