De Jongen #113 | Van Bunder: Een Eerste Serie

Van Bunder: Een Eerste Serie

‘Hey jongen. Goedemorgen!’  ‘Goedemorgen pa.’ Eban gaf zijn vader een klopje op zijn schouder en liep toen langs de bank naar de keuken. Hij maakte daar zijn ontbijt klaar. Ook Ilona was al vroeg op. In haar nachtjapon zette ze bijna de halve keukenkastinhoud op tafel. De koffiemelk, suiker, zoetjes, maar ook bordjes en vorkjes. Alles zette Ilona op de keukentafel. De jongen werkte zijn laatste stukje brood naar binnen en ruimde toen zijn bord op. Snel dronk hij een slok water uit de kraan en sprintte de trap weer op naar zijn kamer.  Van onder zijn kussen haalde hij een dun pakje vandaan, ingepakt met een strik. Stiekem sloop Eban naar beneden. Hij gluurde door het raam van de woonkamer of zijn vader nog voor de TV zat. Zo te zien zat hij daar nog. Alleen waar was zijn moeder?

‘Mam! Wat duurde dat lang zeg!’, zei Eban toen zijn moeder haar atelier uitkwam. ‘Ik sta hier al dik vijf minuten te wachten en papa komt zo vast deze kant op.’ ‘Wat zei je jongen?’, zei Gavin die de deur had opengemaakt. Klaar om naar zijn supermarkt te gaan. Eban stond met zijn mond vol tanden. ‘Ga even zitten Gav.’ Ilona leidde haar jarige man terug naar de bank. Met haar ring hing ze slingers op en gaf ze hem drie zoenen op zijn mond. ‘Gefeliciteerd lieve schat!’ Ook de jongen feliciteerde zijn vader. ‘Gefeliciteerd ouwe! 48 jaar, wat een leeftijd!’, zei Eban. ‘Dankjewel jongen. Jij moet het nog maar zien te halen.’ ‘Gaat vanzelf. Hoef alleen maar beetje te eten en drinken.’ Vol blijdschap keek hij naar zijn vrouw en kind. Wat gaat de tijd toch snel. Er verschenen grijze lokken door het zwarte haar, maar zijn ogen glinsteren nog als altijd. ‘Bedankt voor de cadeaus, maar ik moet nu echt gaan.’ Gavin legde het speciale bierglas en een cadeaubon aan de kant, pakte zijn tas en verdween.

Die avond vierde de familie feest. De meest besproken familie van Mechelstein werd in het zonnetje gezet met een eigen soap! Gavin en Ilona liepen hand in hand de oprit van Villa Veertig op.  Eban kwam erachter gesjokt. In de familiekamer was de grote tafel was verdwenen. Deze had plaats gemaakt voor een aantal kleinere, ronde tafels. Een groot scherm stond klaar om de eerste aflevering van Van Bunder: Een Eerste Serie op te kunnen bewonderen. De familieleden druppelde langzaam de kamer in. Uiteindelijk, toen iedereen zat, zaten Pello, Quon, Jaade, Izzy en Eban aan één tafel. Eban tikte Jaade aan en die keek toen om. ‘Wat is er?’, vroeg ze. ‘Heb je het bandje bij je?’ ‘Die heeft Quon.’  ‘Hoezo heeft Quon die?’ ‘Omdat Quon hier de muzikant is.’ ‘Ah, ja, daar heb je wel gelijk in.’ Eban richtte zich toen op zijn neefje. ‘Hé Quon. Jij hebt het cd’tje?’ ‘Ja, die heb ik!’ Het neefje haalde het cd’tje van onder zijn blouse vandaan. ‘Speel maar af!’, zei de jongen vrolijk.

Hey ouwe pa, nu ben jij een jaartje ouder. En gaan we dit jaar niet door naar het EK, o wat een zonde. Zo gingen de eerste twee regels van het liedje dat Quon voor oom Gavin had geproduceerd. Alles in naam van Eban, maar dat was niet helemaal de reden dat ze kwamen. Om negen uur startte het eerste deel. Het werd doodstil in de kamer. Er kwamen beelden langs van het schermen, maar ook van Kerst in Villa Veertig, Eban in Kasteel Mechelvieurt, bij Jaade op stage en de tekenles van Taramalyn. Ook werd de aardbeienmoes van Belle en de supermarkt van Gavin, Haitske en Orianna in het zonnetje gezet.

‘Trek eens aan mijn vinger.’, zei Thijmen lachend toen hij naar Eban schoof. De jongen trok aan zijn vinger. Thijmen liet toen een dikke scheet. ‘Gadverredamme Thijmen!’, riep Izzy uit. Pello en Quon barsten in lachen uit, terwijl Eban snel zijn trui voor zijn neus hield. ‘Bah!’, riep Jaade. ‘Ga maar snel weg.’ Lachend liep Thijmen terug naar zijn eigen tafel.


Benieuwd naar het begin van de serie? De Jongen en het feest is als het eerste verhaal te lezen.

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *