Bij ons in de familie | Gedicht

Het Velpse dorpshuis organiseerde in maart een schrijfwedstrijd. Het thema van deze schrijfwedstrijd was gelijk aan de boekenweek, namelijk ‘bij ons in de familie’. Ik heb meegedaan met een gedicht. Helaas heb ik niet geholpen, maar toch wil ik graag het gedicht met jou delen, zodat deze niet verborgen blijft. Mocht je mij willen laten weten wat je van het gedicht vindt, dan kun je mij bereiken via het contactformulier onderaan het gedicht of via Instagram.


Bij ons in de familie

Eens ben ik geboren en mijn ogen opengegaan
Toen zag ik als eerste jou, mama en papa
Jullie die hebben gestreden voor mijn bestaan

Van baby naar kleine jongen tot het heden
Opgegroeid met kleren, eten, normen en waarden
Moeilijkheden aangegaan en soms vakkundig vermeden

Dat is allemaal niet erg – ik ben optimistisch ouder geworden
Want jullie zijn er altijd voor een lach, een traan, een veilige haven
Die mij hebben voorzien van belangrijke gaven

Bij ons in de familie is er liefde voor elkaar
Een woord, een weerwoord wat wordt afgesloten met een kus
Dan heb ik nog niet eens iets vertelt over mijn lieve zus

Want thuis is niet zozeer een plek – het tegendeel is waar
Een persoon raakt bij mij altijd de juiste snaar
Wanneer wij dan oud zijn – ben jij nog altijd daar

Hoe ouder ik word en ik in de spiegel kijk
Zie ik jullie, ma en pa, waarop ik wel veel lijk
Waardoor ik mij beseffen mag – liefdevol schatrijk

Mocht ik gezegend zijn met een klein wonder
Dan vertel ik de verhalen van jullie van – toen –
Ikzelf met mijn knuffel bij jullie stond
Want nu lijkt dat al lang geleden
Terwijl dat voor jullie nog gisteren was

Bij ons in de familie
Lijken de dingen vanzelf te gaan
Nu begrijp ik dat tandwielen draaien
En dat ze passen als het andere niet past
(maar wat heb ik daaraan)

Lachen kan ik om jullie standaardzinnen
En huilen wanneer deze opnieuw komen
Doch betekenen deze frustraties niks
Als het de familiebanden tonen
(ik ben niets tekort gekomen)

De generaties schuiven nu eenmaal op
Het gaat vanzelf – niets aan te doen
Toch zie ik bij jullie een lach als ik aanklop

Dat is de kracht van de natuur
Met vallen en opstaan door het leven
Want dat wat ik geef – is puur

(pure liefde)


Lees je ook het vorige gedicht?
Voor de leesvaardigheid

Uitgelichte afbeelding door James Besser op Unsplash.

No votes yet.
Please wait...

3 Comments

  1. Rory schreef:

    Mooi en dierbaar gedicht Mitchel. Je stelt jezelf kwetsbaar op en dat garandeert een zekere echtheid die ik erg kan waarderen.

  2. Wanda schreef:

    Dit gedicht komt wel heel puur over en zal je familie ongetwijfeld raken!

  3. Wat een mooi gedicht Mitchel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *