Written by 06:00 Uncategorized • 2 Comments

De Jongen | #22 Ringles nummer 3

Eban sprintte de trap op en belandde op de eerste verdieping. Hij liep de gang door en ging nog snel even naar de wc. Toen hij terugkwam, liep hij de elektronicakamer in. Deze kamer stond helemaal vol met de nieuwste snufjes in elektra. Van telefoons tot tablets en robots. Hij ging op de bank zitten en pakte een tablet. Hij surfte wat over het internet toen de verkeersbuizen hun lichtblauwe gloed aannamen. Er was iemand onderweg naar Villa Veertig. Enkele seconden later stapte Kaelyn uit de verkeersbuis.
Kaelyn is de tante van de jongen, heeft grijze ogen, grauwblond haar en kijkt altijd erg zuur. ‘Meekomen.’, zei ze kortaf. Eban stond haastig op en liep achter zijn tante aan. Ze verlieten de kamer en stapten het lokaal van ringleer binnen. Izzy en Jaade zaten er al. Tante Kaelyn liep naar haar bureau en leunde tegen de bureaustoel aan. ‘Vandaag geef ik jullie ringleer. Opa Dean had vandaag andere taken.’ Eban kuchte zacht, net op gehoortoon, zodat zijn tante naar hem keek en het verder negeerde. ‘Weten jullie al iets van De Gemeenschap van Sant Pere Pescador?’ vroeg ze aan de drie jongeren. ‘De Gemeenschap van Huppeldepup heeft vele leden door heel Europa heen en ze zijn opzoek naar onze macht.’ zei Izzy heel snel en stak haar ringvinger in de lucht. ‘Correct. Haal veer en papier uit je tas.’ De tassen rammelden even en er werd druk gezocht. Eban drukte al bijna zijn veer tegen het papier, voordat tante Kaelyn maar iets zei. ‘Recht zitten en schrijf op wat ik zeg.’ zei ze streng.
‘De Gemeenschap van Sant Pere Pescador wordt geleid door een zwarte tovenaar, of te wel een slechte tovenaar, zijn naam is Seth. Seth heeft enkele mensen in Sant Pere Pescador ervan overtuigd, dat onze ringen waardevoller zijn, dan onze levens bij elkaar. Daarom heeft hij een gemeenschap opgericht, die het gemunt heeft op onze ringen.’ De vingers van Eban verkrampten zich en hij knakte ze. ‘HOUD OP!’ schreeuwde zijn tante luid. Hij knakte nog snel even zijn andere hand en keek toen naar het bord.
Achter in het lokaal verscheen een fel licht en opa Dean verscheen. Het felle licht verdween en Dean liep naar voren. ‘Je kunt gaan Kaelyn. Ik ben ook klaar.’ Kaelyn pakte haar tas en volgens Eban vloekte ze. Hoopvol wachtten de drie geduldig af. Opa las de aantekeningen die op het bureau lagen zorgvuldig door. ‘We gaan door met deze aantekening. Tante Kaelyn is goed begonnen.’ Eban, Izzy en Jaade glimlachten en bogen nog even over hun papieren heen.
‘De vorige keer hebben we in het praktijkgedeelte objecten gesommeerd. Wat gaan we vandaag doen? ‘, vroeg de jongen na een tijdje. Opa liep om het bureau heen en ging zitten. ‘Vandaag gaan we.. onszelf verplaatsen. Je gaat staan, concentreert je diep op waar je naartoe wilt en je draait een rondje’, zei Dean rustig. Eban draaide een rondje en blauw licht straalde op vanuit de ring. Hij werd half onzichtbaar en verplaatste zich ongeveer vijf centimeter naar links. ‘Bravo jongen, heel goed voor een eerste keer!’ Izzy en Jaade probeerde het tegelijk, maar het effect was niet heel wenselijk. De kleur van het licht was niet lichtblauw, maar roze en ze verplaatsten zich nauwelijks. Ze gingen nog een tijdje door, totdat opa Dean de les staakte, ze waren al iets langer doorgegaan. Het was nu kwart over vijf en een mooie tijd om naar huis te gaan!

No votes yet.
Please wait...
Close