De Jongen #41 | De Jongen op de markt

‘Netjes, netjes.’ Was het eerste wat Eban zei op 3 augustus toen hij opstond. Hij ritste zijn binnentent open, deed zijn slippers onbenullig aan en ritste daarna de buitentent open.  ‘Hallo!’ riep hij maar het meisje dat achter hen stond en liep onder de luifel door. Er was niemand, de caravan was op slot  en de fietsen van zijn ouders stonden er niet meer. Waar zijn ze nou, dacht de jongen.

Klik hier voor meer informatie over De Jongen.

De jongen liep het geasfalteerde pad op, in de richting van de ingang van de camping. Hij liep langs verschillende paadjes en zei af en toe mensen gedag. Hij liep rechts over de campingrotonde en ging het toiletgebouw in. Toen hij weer terugkwam, zag hij zijn vader en moeder over de rotonde lopen. Hij sloop stilletjes achter ze aan en greep zijn moeder bij haar schouders. Ze schreeuwde en riep: ‘Stom joch!’ Eban en Gavin lachten en ze liepen terug naar hun standplaats.

Een half uurtje later verlieten ze de camping en reden op de fiets  het dorpje Calafell binnen. Bij de lokale Mercadona supermarkt zetten ze hun fietsen op slot en liepen via het zebrapad naar de overkant. Hier begon de markt van het dorpje. Er waren vele kraampjes, de meesten daarvan verkochten voornamelijk jurkjes en tassen. Maar er waren ook kraampjes met speakers, selfiesticks, potten en pannen, telefoonhoesjes en heel veel fruit en vis. Ook stond er een lekker kraampje met churros. Dat is gefrituurd deeg met lekkere suiker dat er overheen wordt gestrooid.

Ze kwamen voorbij een kraampje met potten en pannen. Achter het kraampje stond een man van eind dertig met een telefoon in zijn hand. Hij was aan het bellen. ‘Hola señior. Ells són aquí.’ De man hing op en Gavin vroeg iets wan de man. ‘How much?’ ‘Cinc euro’s.’ ‘Wat moet je er toch mee?’ Vroeg Eban aan zijn vader. ‘Uit drinken natuurlijk, wat dacht je dan! Ik had dit op campinglife gezien, lijkt me wel leuk. Ilona schudde haar hoofd terwijl Gavin een Spaanse schenkkan liet zien met een extra lange tuit.

De Jongen (5)

Ze liepen een stukje verder en de man van het kraampje rende achter hen aan. Hij praatte wat in het Spaans en gaf een plastic tas aan hen. De tas die ze per ongeluk hadden laten staan. Trots blonk er een genaaide rode adelaar op de borst van Felip Urdiales I Pantaleon. De gebruinde man had zwart haar, bleke ogen, een litteken onder zijn schouder en hij droeg een bruine korte broek. Zo bruin, dat je niet meer wist of het zijn eigen kleur was of niet. ‘Gracias.’ Zei Gavin en hij loodste Ilona mee. Hij wenkte Eban en die liep achter zijn handen aan.

Toen ze om half 2 weer op de camping waren beland, zei de vader van de jongen dat ze op een stoel moesten gaan zitten. Verontrust vroeg Ilona wat er aan de hand was. ‘Ik heb een vaag vermoeden, dat de gemeenschap van Sant Pere Pescador in de  buurt zitten. Stil zat Eban op zijn stoel en leek naar beneden. Hij frutselde wat aan zijn handen en keek op. ‘Dus die rode adelaar hoort bij de Gemeenschap van Sant Pere Pescador?’ zei hij half vragend tegen zijn ouders. ‘Wij zijn bang van wel Eban.’ Zei zijn moeder.

Die avond spookte zijn gedachten. Hoe wist de gemeenschap van SPP nou dat ze hier zaten? Waren ze hen stiekem toch gevolgd? Of was het toeval geweest dat Felip op de markt stond.


De Jongen is nu te koop als e-book. Voor €4,50 kun je de hele serie lezen op je telefoon, tablet, e-reader en desktop. Klik hier voor meer informatie. 

 

Loading Likes...

30 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *