De Jongen #46 | In de stad Tarragona

‘Rechtsaf papa.’ Zei Eban. Gavin sloeg rechtsaf en parkeerde in een parkeergarage. ‘Nou, daar zijn we dan!’ Zei Ilona blij. ‘Tarrrragona!’ zei Eban toen ze buiten stonden.  Hij keek om zich heen. Ze stonden op het middenstuk van de straat die ze Rambla Nova noemen. Ze liepen een stukje en kwamen verschillende beelden tegen. Eentje van mensen die op elkaar klommen, Tarragona heroïs en een fontein. Ze gingen op een bankje zitten om te overleggen wat te doen. ‘Welke kant wil je op Eban?’ vroeg Gavin aan hem. Eban vouwde de kaart open en wees dingen aan. ‘Ik wil naar het amfitheater, de cathedraal en naar Circ Romà.’ ‘Laten we maar gaan dan!’ zei Ilona.

Klik hier voor meer informatie over De Jongen. 

Ze de liepen de Rambla Nova af en keken uit over een diepblauwe Middellandse Zee. ‘Lachen jongen!’ Zei zijn moeder met haar camera in de hand. Nadat er wat leuke kiekjes waren geschoten, liep het drietal verder. 50 meter verder konden ze nog veel meer zien. Er lagen bootjes in de zee en er lagen mensen te zonnen op het strand. ‘Wat zullen die mensen hier blij zijn met zo’n spoor langs het strand.’ Zei Gavin. ‘Ja, wij hebben ook het spoor langs de camping lopen. Word je elke nacht wakker getrild’, gaf Ilona als respons. ‘Het is altijd feest, als je met de trein bent geweest’, zei de jongen geamuseerd. ‘Kijk, daar heb je het amfitheater!’, ging hij bijna springend verder.

Enkele minuten later liepen ze door het amfitheater en hield Eban nepgevechten met een Vlaamse jongen. ‘Mo alle, jij bent precies veel sterker dan mij!’ Eban moest lachen om zijn accent en er werden nog wat foto’s gemaakt.

Het was al wat later in de middag toen ze de Circ romà gingen bezoeken. ‘De Circ Romà werd vroeger gebruikt voor paardenraces. Verder zit er een lange gang onder die dient als tunnel en er zijn vijf kamers die hier aan grenzen. Aan het einde zit er een kasteel.’ Las Eban voor vanuit het foldertje. Ze liepen een grote stenen trap op en bleven op een plateau staan. ‘Hier moeten vroeger de toeschouwers hebben gezeten.’ zei Ilona, terwijl ze naar de oude tribunes zaten te kijken. ‘Ja en volgens die tekening moet het nog veel groter zijn geweest!’ Gavin wees naar een tekening op de muur. Ze liepen door de donkere tunnel, waar er her en der een lichtje brandde. Eban voelde aan de stenen muren, stampte op de grote stenen blokken die dienden als vloer en keek de hele tijd om zich heen. Verder was het een oude donkere gang die was gebouwd in de tijd van de Romeinen.  Eban bedacht zich dat er misschien wel bloedzuigende vleermuizen zouden kunnen zitten en liep snel door.

Als laatste bekeken ze de kathedraal van buitenaf. Met de mooie bogen die naar boven wijzen, de vele christelijke figuren die in beeldhouwwerken worden afgebeeld en natuurlijk de grote klok. Ze gingen op een terrasje zitten en bestelden drie grote cola’s. Ilona ging het zaakje binnen om naar de wc te gaan maar voordat ze terug kon komen, hielden Eban en Gavin haar tegen en doken ze achter de balie, naast de medewerkers. Tegenover hen, op het plein, stond een bus met een rode adelaar erop. Er kwamen drie vrouwen de trap op lopen. Het waren Abene,  Zuriñe en Lorena, de vrouwen van Miquel, Vicenc en Felip. Ze liepen het terras op, gingen aan de tafel zitten waar de Van Bunders eigenlijk zaten, dronken hun cola’s op, liepen weg en reden met het busje naar de andere kant van de stad.

De medewerker die alles had gezien, gaf hun gratis nieuwe cola’s en een lekker Magnum ijsje cadeau!

In de stad Tarragona


De hele serie lezen in één keer? Koop voor €4,50 het hele e-book van De Jongen! Meer informatie is op deze pagina te lezen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *