De Jongen #52 | Versperring in het Verschrikte Bos

Het Van Bunderplein in Mechelstein was natuurlijk vernoemd naar de familie van Eban en het plein was al heel erg oud. De etalages van de winkels op het plein waren van hout en de verf was half afgebladderd, wat het extra karakter gaf. Eban liep langs een aantal winkels met opschriften als Gode slager sinds 1995, IJzerzaak van Galjoen en Alfabet boekhandel sinds 1856. Rechts van Alfabet boekhandel zat de supermarkt van Gavin. Boven de winkel, op de paarse gevel stond in het groot: Eten met Van Bunder sinds 1986. In de winkel werden de producten verlicht door grote tl-lampen. De grote rechthoekige ramen zorgden voor extra licht. ‘Wat doe jij hier dan?’ vroeg zijn vader aan de jongen toen hij hem zag staan bij een schap vol met chocolade. Eban schrok en antwoordde gepikeerd dat hij een chocolaatje uitzocht voor Camelia. ‘Ik heb nog wel een leuk pakje.’ zei Gavin opgewekt. Eban liep met zijn vader mee naar het magazijn. ‘Wat vind je hier van?’ Gavin liet een doos zien met Belgische bonbons. ‘Zou kunnen pa. Maar heb je nog iets anders?’ De vader liep weg en kwam even later terug met een andere doos en een mesje. ‘Pak eens vast Eban.’ Eban pakte de doos vast en Gavin sneed hem open en trok de deksel ervan af. Eban pakte er een doosje uit in de vorm van een vierkant en maakte deze open. ‘Perfect.’ mompelde hij. ‘Wat zei je?’ ‘Perfect.’ In de doos zaten allemaal chocolaatjes in de vorm van kleine hartjes.

Klik hier voor meer informatie over De Jongen. 

Twintig minuten later liep de jongen op de Mechelsteinselaan. De grond knarste onder zijn grote voeten en blaadjes werden platgetrapt. Zijn broek zat in verschillende plooien en zijn roze blouse stond strak om zijn borst. Hij liep door en de bomen gingen steeds dichter op elkaar staan, waardoor het algauw donkerder werd. Eban liep stug door op zijn Quechua schoenen. Vogeltjes floten en er klonk rechts van Eban geritsel tussen de bladeren. Hij keek op, maar zag niks geks, alleen een hoop bladeren. De bomen stonden hier nog dichter op elkaar en werden gevolgd door lange rijen donkere naaldbomen. De jongen klakte met zijn tong en keek naar het bordje. ‘Het Verschrikte Bos.’ zei de jongen langzaam en hij stopte met lopen. Moet ik doorlopen of niet? Dacht Eban. Hij liep verder en zag bijna niks voor zijn ogen, zo donker was het. Het pad zigzagde tussen de bomen en de lantaarnpalen lagen al ver achter hem.

Eban dacht even dat hij takjes zag bewegen. Daarom boog hij zich dichter naar de bomen toe, maar zag niks. Hij liep weer verder en de weg boog naar rechts. Eban kon niks door de bomen zien, maar hij wist dat Villa Veertig achter deze bossen lag. Opeens hoorde hij een luide krak, een tak brak af in tweeën en belandde op de grond. Opeens sprongen er verschillende wezentjes heen en weer, maar Eban kon niet onderscheiden wat het waren. ‘Licht aan.’ mompelde hij en zijn ring gloeide lichtblauw op. ‘Haha.’ Eban moest glimlachen bij het zien van takjes die waren bedekt met mos en waar het leek, twee minuscule bruine oogjes uitpuilde. Als een soort Pinoccio, kwamen ze robotachtig naar hem toegelopen en omsingelden 100 kleine wezentjes van ongeveer 30 centimeter hem de weg. ‘Bram bram bra bakwa bokdu.’ klonk het. ‘Takjesmannen.’ zei Eban hardop en schudde met zijn hoofd. ‘Niet echt gevaarlijk, maar wel zonde om te verpletteren.’ prevelde hij. Eban kantelde een steen die een stukje terug lag en waar heel veel pissebedden onder zaten. De takjesmannen riepen van ‘Bo bi bo ja!’ en stormden massaal op de pissebedden. Het begon te regenen en Eban kon doorlopen. Een paar takjesmannen hielden zich vast aan zijn broek, maar hij schopte ze makkelijk daarvan af.

De Jongen (19)

Het werd weer lichter en de naaldbomen maakten weer plaats voor het loofbos met verschillende soorten bomen, zoals de eik, berk en de beuk. In de verte kwam het hek van Villa Veertig al in zicht. De jongen begon sneller te lopen en het begon ook harder te regenen. Grote druppels water stroomden over de blouse van de jongen, die helemaal doorweekt werd. Hij stopte zijn ring tegen het gat in de stenen muur naast de poort. De poort ging open en de jongen ging naar binnen.


De hele serie lezen in één keer? Koop voor €4,50 het hele e-book van De Jongen! Meer informatie is op deze pagina te lezen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *